Dag 20 - we bouwen af!

Even terug naar zaterdagavond

Eergisteravond was het shabbat en schoot ik deze plaatjes terwijl de zon achter de Karmelberg zakte. De 17e verdieping van zo'n hoog gebouw als mijn hotel heeft zo zijn voordelen soms. Ik heb genoten van al die lichtjes die overal aangingen, het heeft iets magisch.

Terug aan het werk

Gisteren en vandaag was het weer "business as usual" en werd er hard gewerkt in de parkeergarage van de Expo. Het is bij vlagen ietwat chaotisch zoals dat wel vaker het geval is in dit land 😬 Wat belangrijk is, is dat uiteindelijk de dozen klaar staan om opgehaald te worden en daarna bij de evacués en soldaten afgeleverd te worden om zo hopelijk in de allereerste behoeften te voldoen.

Ik heb vandaag afscheid genomen van al die mensen waar ik de afgelopen weken mee gezweet, geklaagd, gelachen en gehuild heb. Het waren steeds anderen maar het gezamenlijke doel was altijd aanwezig. Wàt een mensen, van over de hele wereld, van allerlei leeftijden - de jongste een jochie van 8 en de oudste een mevrouw van in de 80 met een rollator - heb ik hier de revue zien passeren. 

Het was mij een eer en een voorrecht om hier een klein aandeel in gehad te hebben. Ik heb, waar mogelijk, zaken aangeschaft waarvan de opbrengst deze operatie en de activiteiten voor terugkeer van de gegijzelden ondersteunt. 

Van een hoody met opschrift (ik draag nooit hoody's😂) een "dog tag" met opschrift "Onze harten zijn gegijzeld in Gaza - breng ze terug nu" en een speldje met een geel lintje (van het liedje "Tie a yellow ribbon...") tot een T-shirt van Eran's Angels.

Ik heb eerlijk gezegd géén idee of het iets uithaalt maar wat ik wèl weet is dat iedereen die ik hier ontmoet heb, óók de organisatoren, uit hun normale leven zijn gestapt om dit te doen. Zij krijgen géén salaris, hun kosten lopen door en de organisatie wordt met kunst en vliegwerk draaiend gehouden. 

Zelfs de broodjes tussen de middag, de salades die de dames van de keukenbrigade maken, het plakband om de dozen mee dicht te plakken en de kartonnen dozen zèlf. Letterlijk àlles wordt kostenloos geleverd door zowel bedrijven als particulieren.

Ik ben tevreden over mijn tijd hier.

Nog even over het weer... 

Sjonge, wat wordt het koud! De temperatuur zakt en waar vanochtend vroeg de lucht er nog zo uitzag:

Kwam een uurtje later het schip met zure appelen al aangevaren over de Middellandse Zee. De hoosbuien hielden zich gelukkig even in tot dat ik in de trein zat, maar toen barstte het pas ècht los.

Weten jullie nog, die teloorgang van de wijk Hadar?

In één van de vorige blogs had ik het over de wijk Hadar waar ik nu ben, een wijk die stamt uit de dertiger jaren. Ik ging daar vroeger naar de bioscoop, we gingen winkelen, uit eten en vermaakten ons. Mijn tweedehands boekwinkeltje was hier ook, "Beverly's Books". In de negentiger jaren sloten de bioscopen en veel van de winkels.

Hier een foto van de Orah bioscoop (of liever het triest overblijfsel of skelet ervan) zoals het er nu uit ziet. De Orah-bioscoop in Herzl Street, Haifa, Israël werd gebouwd 1935-37. Ontworpen door architect Oskar Kaufmann. Hij is al sinds 1991 niet meer in gebruik als bioscoop en had vroeger 1092 zitplaatsen. 

Orah was een van de vele elegante en geliefde bioscopen in het Hadar-district van Haifa. Op de begane grond zijn nu winkels gevestigd, de rest van het gebouw lijkt niet in gebruik. De stad heeft een grote collectie Bauhaus/modernistische gebouwen zoals deze, maar veel daarvan zijn in slechte staat.

Vergelijk dat eens met de bioscoop in het winkelcentrum "Hart van de baai" (Lev Hamifraz) waar ik vandaag uit de trein stapte - er zit tegenwoordig een groot nieuw centraal station voor zowel treinen als bussen bij anders was ik er nooit naartoe gegaan. In dit winkelcentrum is nog de Iraakse Scud raket te zien die in januari 1991 insloeg maar niet ontplofte.

Tsja, commentaar overbodig nietwaar? Misschien wordt het ooit nog wat met de gentrification van Hadar en de trendy winkels maar de gloriedagen van de wijk liggen toch ècht in het verleden. Heb wel lekker gegeten bij hetzelfde Thaise restaurantje waar we in mei met Marjolein, Eynat, Shay en Negev geweest zijn.

Raketaanval in centraal-Israel

Net nog een grote raketaanval op Tel Aviv en omstreken. Yael meldt veel knallen van afgevuurde iron dome afweerraketten vlakbij haar in Herzliya en refereert nog even aan mijn tijd tijdens de Scud aanvallen van Saddam Hussein op Haifa in 1991 en de Amerikaans Patriot luchtafweer die achter mijn huis stond opgesteld. Elk rood stipje is een raket.

Morgen: vrij!

Morgen de laatste hele dag in Israel en tijd om lekker te gaan knuffelen en genieten. Ik brei later deze week nog wel een eind aan dit blog. Tot dan!

Hier ga ik me morgen op richten: