Dag 14 - Gerrit Bing, herdenking 5 jaar. Waarschuwing: heftige woorden

Weer een ongeplande post!

Gewone dag vandaag, hard gewerkt in Tel Aviv en veel bereikt met heel veel ontzettend lieve en krachtige mensen (en ja, "mijn" Canadees was er ook weer bij).

Ik had gisteren mijn tante Marjan opgezocht en wist dat het deze week 5 jaar geleden is dat haar man, mijn oom Gerrit Bing die een soort tweede vader voor me is geweest toen ik in Israël woonde, overleed na een lang ziektebed.

Marjan had al gezegd dat de kinderen en kleinkinderen zondagochtend vroeg op de begraafplaats van  kibboets Kfar Aza bij elkaar waren gekomen omdat iedereen op Gerrit's sterfdatum andere dingen te doen had en ze nu als een soort vluchtelingen door het hele land verspreid zijn in hotels en huurhuisjes. Officieel heet dat IDP of "Internally displaced persons".

Nichtje Atalia

Mijn jongste nichtje Atalia (nou ja, "nichtje", volwassen vrouw uiteraard dus "nicht" dan maar) publiceerde op haar Facebook pagina de prachtige foto's van de grote familie Bing op de bijeenkomst op de begraafplaats in de kibboets. Kibboets Kfar Aza die zo ontzettend aangevallen werd op 7 oktober. Marjan kon er vanwege haar gezondheidstoestand helaas niet bij zijn. Atalia had er ook een tekst bij geschreven die mij naar de keel vloog, zo emotioneel.  Ik heb aan Atalia toestemming gevraagd de - oorspronkelijk Hebreeuwse - tekst in het Nederlands te vertalen en dat mocht van haar.

Gerrit Bing, 5 jaar herdenking

Dit is wat mijn nicht in Israel schreef op de jaarlijkse gedenkdag van haar vader, mijn oom Gerrit Bing die 5 jaar geleden overleed. Ik waarschuw jullie, mij greep het naar de strot. 

Ze verweeft het feit dat als door een wonder, de héle familie Bing in het Zuiden van Israël het overleefd heeft met de nagedachtenis aan mijn oom Gerrit maar ook met wat er met de rest van onze familie is gebeurd in 40-45. Het gevoel van iedereen hier is dat deze moordpartij, de grootste sinds de tweede wereldoorlog, die oorlog weer akelig dichtbij haalt.

Iemand had mij al gezegd dat ze blij was dat Gerrit wat er op 7 oktober is gebeurd niet heeft hoeven meemaken. Hij hield zielsveel van deze regio in de Negev die nu zó kapot is.

5 jaar
Een herinnering vanuit het hart aan onze geliefde 
Papa

Ons land
zo geliefd
jouw droom en die van mama

We zijn hier

Dankbaar
dat we het overleefd hebben, wij allemaal
de vreselijke moordpartij
de slachting
dankbaar
dat wij leven

We zijn hier
terwijl het bloed uit de grond schreeuwt
terwijl er overal om ons heen rook opstijgt

Wij zijn samen

Het groen komt weer op
dit jaar zullen de veldanemoontjes een andere kleur hebben...

De pijn is ondraaglijk
onverteerbaar

We zijn hier
familieman
mijn papa
levenskracht is sterker dan wat dan ook

Wij leven
en wij zullen blijven leven
en we zullen sterker worden
en opgroeien
en genezen

Omdat de levenskracht die in ons bloed stroomt
die de verschrikkingen van de generaties vóór ons kenden
weet hoe te leven

Bedankt aan het universum, aan g-d
voor het leven
ik vraag om leven en bescherming voor ons allemaal
voor mama, de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen

Ik hou van jou
van ons allen
van het land Israël

Am Israel Chai (Het volk Israël leeft)
​

Mijn oom en tante in 2013, toen ze even in Nederland waren.