Dag 10 - een wijziging in plannen

Gisteren

Gisteren de hele dag hard gewerkt met als kers op de taart een knoepert van een lijst voor een grote groep soldaten in het zuiden. Warme sokken, ondergoed, shampoo, dekens, laarzen, snoep en nog wat specifiekere zaken waar ik hier niet op in kan gaan. Op weg terug maar weer genoten van het blauwe uurtje en de bijzondere bouw van het treinstation Tel Aviv Noord/Universiteit.

Plannen gewijzigd

Ik zou vandaag naar het Plein van de Gegijzelden gaan, een ervaring waarvan mensen me verteld hebben dat het je verandert. Maar Eynat nodigde me uit voor een gezinslunch met Negev en wie kan dat nu weigeren? Het plein wacht wel een paar dagen.

Verhuizing

Ik ben ook verhuisd, van mijn hotelletje in Hadar (dat hotel uit 1930 waar ooit Ben Gurion geslapen zou hebben, het idee alleen al!) naar de wijk die de "Duitse Kolonie" heet. Marjo en ik hebben hier heel wat keertjes gewandeld en gezeten bij één van de Arabische restaurants langs de brede Ben Gurion straat (ja, ik kom hem echt overal tegen!). Ook bij de Arabische restaurants hangt de Israëlische vlag uit - er is géén twijfel of de Arabische (Palestijnse) bevolking van Haifa zich verbonden voelen in deze voor hun bijzonder pijnlijke situatie. Velen hebben familie op de Westelijke Jordaanoever of zelfs In Zuid Libanon. Toch zijn het Israëlische burgers en zo voelen ze zich ook.

Zo ziet die straat er uit als langzamerhand het licht verdwijnt en de verlichting aangaat. In de verte, tegen de Carmel berg aan staat de Bahai tempel, wereldcentrum van het Bahai geloof. 

In de restaurants hangt hier en daar nog kerstverlichting want dit is een voornamelijk christelijke wijk van de stad. Ondanks de oorlog zitten er toch best nog wel mensen te eten, minder druk dan anders maar dat kan ook nog aan het frisse weer liggen uiteraard.

De Duitse Kolonie

De buurt staat vol met de karakteristieke bouw van de oorspronkelijke bewoners, Duitse christenen. In de 19e eeuw werd, tijdens het Ottomaanse bestuur, de Duitse Kolonie gebouwd. De wijk ontstond na de instroom van Duitse Messiaanse christenen en kan als een vroeg voorbeeld van stadsplanning beschouwd worden. Sommige gebouwen ervan werden gerestaureerd en de wijk is een centrum van nachtleven geworden.

Het pronkstuk

Het pronkjuweel van de stad is uiteraard de Bahai tempel, gebouwd tegen de berg Carmel met ongelofelijk mooie tuinen die in een geometrisch patroon ontworpen zijn en door de gelovigen met precisie worden onderhouden.

Morgen

Vandaag was de eerste verjaardag van Kfir Bibas, het roodharige baby'tje dat met zijn broertje en moeder op 7 oktober gekidnapped werd en nu ergens onder de grond in de tunnels van Hamas zit, als hij nog in leven is. Kfir figureerde de afgelopen maanden veel in mijn angstdromen - ongeveer even oud als Negev. Ik heb het advies van mijn maatschappelijk werker opgevolgd en heb met succes de beelden van Kfir en Negev uit elkaar kunnen houden.

Maar morgen vieren we de eerste verjaardag van Negev. Die was eigenlijk op 1 november 2023 maar werd door de oorlog uitgesteld. Nu ik er ook ben hebben Eynat en Shay (Negev's vader) toch besloten om deze mijlpaal te vieren. We zullen er een mooie verjaardag van maken, ondanks de situatie.

Het contrast kon niet groter zijn eigenlijk en het geeft wel aan hoe precair de situatie is. Mensen trouwen, vieren verjaardagen, gaan uit eten, terwijl er nog 136 gijzelaars gevangen zitten in onmenselijke omstandigheden. Maar het leven moet dóórgaan anders heeft Iran, Hamas en Hezbollah alsnog gewonnen.